Tag Archives: panaginip

Higit pa sa Pang-unawa at Pagbibigayan

1 Nov

Kagabi ay marami akong napanaginip sa bawat pagkagising ko at makatulog muli. Ang natatandaan ko ay yung huling panaginip ko. Sa panaginip ko ay isa akong graduating high school student. Narinig ko ang tunog ng bell na mag uumpisa na ang practice ng graduation ceremony. Sumilip ako may pintuan ng classroom at tanaw ko sa gawing ibaba na sa may covered court na nakapila na ng maayos ang mga graduating senior students na kompletong nakasuot ng toga na kulay puti sila. Handa na sila sa pagsasanay sa graduation ceremony. Bumalik daw ako sa aking pagkakahiga sa ikalawang palapag na double deck na bankbed na nagsisilbing pahingahan ng mga estudyante na may sakit.  Kinumotan ko daw ang aking sarili. Hindi ako handa sa graduation practice at iniisip ko na pag bumaba ako ay mapapagalitan ako ng mga guro dahil huli na ako na darating sa pila. Kaya nagpasya na lang akong hindi bumaba. Pumasok ang Science department head ng school na kung saan ako nananatili. Tanong niya ako kung bakit hindi ako bumaba sa graduation practice. Ang tanging sagot ko sa kanya ay “Maysakit po ako.” Hindi na niya ako pinilit na bumaba. Maya-maya ay may isang graduating student na lalaki na humahabol sa practice na nagmamadaling bumaba. Tinangka ko siyang habulin sana para may dalawa kami na hindi naka-attend ng graduation practice pero mabilis na siyang nakababa. Wala na ako nagawa kundi bumalik ako sa loob ng kuwarto na pahingahan ng mga estudyante. Nadatnan ko pa rin doon ang Science department head namin at isang estudyanteng babae. Maya-maya ay nakaramdam ako ng gutom at inilabas ko ang aking lunch box at isang lata ng sardinas na hugis oblong at malapad ito. Natatandaan ko ay yung walang laman na lata ng sardinas ay nagsisilbing kainan ito ng pusa namin noong bata pa ako. Inilabas ko ang isang isda at dalawang hipon sa lalagyanan ng lunchbox ko. Inilok ko ang batang babae estudyante na hawak ko ang pritong isda at dalawang malaking hipon na may balat pa. Kinuha ng batang babaeng estudyante ang isang hipon na malaki na nasa gawing gitna habang hawak ko ito ng aking dalawang ang tatlong pirasong ulam. Pagkatapos, inilagay ko ang isda at ang isang hipon na may balat pa sa lunchbox ko at nag-umpisa na akong kumain na naka-kamay lamang.

Nagising na ako at ganap na 5:49 na pala ng umaga ng Linggo. Bumangon na ako sa pagkakahiga dahil umaga na pala. Napagtanto ko na ang tagumpay ay hindi lamang makikita sa larangan ng edukasyon o anumang nakamit mo o narating mo sa buhay kundi matatagpuan mo ito at nakasalalay rin sa wastong pagmamalasakit mo sa kapwa na higit pa sa kompletong pang-unawa at taos pusong pagbibigayan sa pang-araw-araw mong pamumuhay.

Podcast Episode: Oras ng Gising sa Umaga

28 Oct
Woman stir-frying over a wood fire as family members prepare vegetables nearby

A joyful family prepares a sizzling meal together inside a warmly lit bamboo kitchen.

Pip: There’s a specific kind of wakefulness that arrives at 1:28 in the morning and refuses to let go — and masmeron writes about exactly that.

Mara: This episode follows one dream, one waking, and the quiet arithmetic of dates that turns out to mean everything. Let’s start with the dream itself.

Oras ng Gising sa Umaga

Pip: The setup here is deceptively simple: a dream about an ordinary morning with a mother, and then the moment of waking that reframes the whole thing.

Mara: The post sets the scene in the kitchen, and the detail is precise: “Nakita ko na may nakasalang sa lutuan na ang panggatong ay kahoy na nagbabaga na uling nito. Kitang kita ko na umuusok yung maliit na kaserola na kung saan lumalabas ng usok nito sa butas ng takip nito dahil wala ng hawakan yung takip nito.”

Pip: What that gives you is a fully inhabited world — the missing handle on the lid, the smoke finding its own way out. This isn’t a vague dream-memory. It’s a kitchen that was real once.

Mara: And the dreamer is moving through it purposefully — opening the lid carefully with a fork’s tine because it’s hot, checking the broth, thinking about coffee for himself and for his mother in the next room.

Pip: Then the dream cuts. Waking at 2:10 in the morning, and that’s where the arithmetic starts — which is either a coincidence or the mind doing what it does with grief.

Mara: The post makes the connection plainly: 1:28 maps to January 28, the date of his mother’s death. 2:10 maps to February 10, his father’s birthday. Two timestamps, two people, one sleepless stretch before dawn.

Pip: The detail about being woken early as a child — before sunrise, by his mother — lands differently once you have those dates. The dream wasn’t just memory. It was also a kind of punctuality.

Mara: And the post ends there, with eyes that won’t close again. No resolution offered, just the fact of the wakefulness and what filled it.


Pip: Grief has its own clock, apparently, and it’s not especially interested in letting you sleep.

Mara: The dates hold the weight here. That’s what stays.

Oras ng Gising sa Umaga

28 Oct

Comic text: MADALING-ARAW SA BARRIO. “Pa’no ba ’to... (sigh)” “Gising na, anak. May kape na.” MADALING-ARAW SA BARRIO.

A mother comforts her sleepy son with coffee as morning begins in their barrio home.

Nang magising ako ng 1:28 ng madaling araw at nakatulog muli ay nanaginip ako. Sa aking panaginip ay kasama ko raw sa bahay ang Nanay ko. Habang siya ay gumagawa ng banig sa sala ay narinig ko ang boses niya at nagsabing “Alas 6 na ng umaga.” Napabalikwas ako ng bangon nang makita sa munting orasan sa sala na totoo nga na alas 6 na ng umaga. Nagtungo agad ako sa kusina namin para mag-almusal. Nakita ko na may nakasalang sa lutuan na ang panggatong ay kahoy na nagbabaga na uling nito. Kitang kita ko na umuusok yung maliit na kaserola na kung saan lumalabas ng usok nito sa butas ng takip nito dahil wala ng hawakan yung takip nito. Kumuha ako ng tinidor na usli ang isang daliri nito sa isang lalagyanan malapit sa lababo.
Dahan dahan kong binuksan ang takip ng kaserola gamit ang daliri ng tinidor dahil mainit ito. Nakita ko na may sabaw yung niluluto na may kamatis na ang amoy at itsura nito ay parang sabaw ng isda pero hindi ko makita ang laman nito dahil sa lapot ng sabaw. Ibinalik at isinara ko na ang takip nito. Pagkatapos, naisip ko na gusto ko na magtimpla ng kape. Inisip ko na magtimpla ako ng kape at timplahan ko na rin ng kape si Nanay na nasa sala.

Naputol ang panaginip ko ng magising na ako ng 2:10 ng umaga. Naalala ko tuloy yung nakagawian noong bata pa ako na ginigising ako ng maaga ng Nanay ko bago sumikat ang araw. Napag-isip isip ko na ang 1:28 ng umaga ay maiuugnay ko sa January 28 na kamatayan ni Nanay at ang 2:10 ay maiuugnay ko rin sa February 10 na kapanganakan ni Tatay. Nabantayan ko na ang buong madaling araw at hindi na ako makatulog kahit na pinipilit kong ipikit ang aking mga mata dahil sa panaginip ko.

White Trash Bags

14 Oct

Overflowing dumpster labeled Waste Management on a neighborhood street

An overflowing city dumpster sits along a lively neighborhood street lined with local shops.

Dahil napagod ang aking mga mata sa paggawa ng mga assignments ko ay natulog ako ng maaga kagabi mga bandang alas 7:30.  Sa himbing ng aking pagtulog ay nanaginip ako na kasama ko si Nanay. Isang umaga habang naglalakad kami ay may nakita akong isang malaking kariton na punong puno ng mga puting plastic na pakiwari ko ay mga trash bags ito. Nakahimpil ito sa gilid ng kalsada na walang dumadaang mga sasakyan at wala ring taong dumadaan dito. Napatigil ako sa tapat nito at ako ay umakyat sa tuktok ng kariton. Si nanay ay naiwan sa ibaba. Nakita ko na maraming mga puting plastics. Kinakalkal ko daw ito pero wala along makitang totoong basura sa loob ng plastic dahil wala itong mga lamang. Patuloy akong nagkakalkal hanggang makaabot ako sa bandang dulo ng kariton na ang kabuuan ng buong kariton ay natatakpan ng mga lukot pero malilinis na puting plastics. Nang pinawi ko ang mga puting plastics sa ibabaw ay nakakita ako ng mga bagong mga bagay tulad ng dalawang (2) wallet na sarado pa at iba pang mga gamit sa bahay. Tuwang tuwa daw kami umuwi ni Nanay sa bahay dahil marami kaming bitbit na puting plastics na may laman na napulot namin sa kariton na walang nagmamay-ari. Pagdating ko sa bahay ay unti-unti ko inilabas isa-isa ang mga laman ng puting plastic bags. Napag-alaman ko na may tatlong (3) maliliit na walis na pawang yari sa tambo at ibat-iba ang sukat nito. Ibinuka ko pa nga yung maliliit na walis dahil mga nakatiklop ito ng para bang mga payong na nakasarado. Natuwa daw daw Ako sa tatlong (3) walis tambo dahil sobrang liit nila at ibat-ibang sukat pa. Nilagay ko day ito sa isang sisidlan kasama pa ang ibang mga gamit na natagpuan ko sa malaki at mahabang kariton na punong-puno ng malilinis at lukot na puting plastic na basurahan sa ibabaw nito.

Kalaunan ay nagising na ako ng alas 3:11 ng madaling araw na nakita ko sa kisame na kung saan bumungad ang ilaw ng orasan na nasa tabi ng kama ko.

Hapunan sa Isang Kainan

3 Jan
Rustic wooden dining table with candles, fruit, open book, model boats, and telescope

An inviting rustic dining table set with candles, fresh fruit, and nautical-themed decorations

Ika-03 ng Enero, 2026 nang madaling araw ay nanaginip ako na nasa isang kainan kaming mga magkakapatid sampu ng kanilang mga pamilya. Dumating daw kami sa kainan na gabi na at doon maghahapunan. Nasa bukana lang kami ng kainan at naghanap ng mauupuan dahil maraming kumakain sa loob na pawang mga banyaga ito at may mga mapuputing mga tao na nakaupo sa loob ng kainan na nagkukwentuhan. Nababanaag ko sa panaginip ko ang isang maputing babae na malapit sa aming kinatatayuan na nakaupo at nakikipag-usap sa kanyang kaharap. Blonde ang buhok nito at naka-pony tail ito at nakasuot ng sleeveless na itim na damit. Nakatagilid siya sa amin na nakikipag-usap kaya yung gilid ng mukha lamang niya ang nakikita ko. Ang ilaw sa kainan ay medyo dilawan ang kulay at hindi gaanong maliwanag. Nakita ko na punong-puno ng tao ang kainan. Wala kaming maupuan kaya tumawag kami ng isang waiter para bigyan kami ng upuan. Nag-abot ang waiter ng dalawang bangko na natitiklop. Ang bangko na unang inilatag ay isang mahaba at sinundan ito ng isang maiksi. Inilatag muna yung mahabang bangko na natitiklop na parisukat ang bawat sukat nito nang makita ko ito sa top view na magkakabit kabit ang bawat sukat na kulay brown ang kulay at walang sandalan ito. Mukhang nakadesenyo ang bawat sukat nito sa bawat tao na uupo. Sa mahabang bangko na nasa gilid inilatag ay doon naupo halos ang mga babae na kapamilya ko. Tapos may lamesa na natitiklop din sa gawing harapan ng mahabang bangko. Pagkatapos nailatag yung mahabang bangko ay inilatag din ang maiksing bangko sa kabila nito. Sabi ko raw sa sarili ko na “Bakit maiksi yung isa eh marami kami”. Tapos sa likod namin pag uupo na kami ay daanan ito ng mga tao na magiging sagabal kami sa pagpasok ng mga tao sa kainan dahil malapit kami sa pintuan ng kainan o baga nasa bukana kami ng kainan.

Umorder na ang mga kapatid ko ng mga pagkaing Filipino. Habang kami ay naghihintay ng inorder na pagkain ay may dumating na isang maputing babae na mukhang Hispanic ang itsura nito. Marami itong bitbit na mukhang mga pinamili niya dahil pawang nasa loob ng paper bag ay yung mga pinamili niya. Tumayo yung babae sa tapat ng aming lamesa. Iniisip niya kung uupo ba siya sa lamesa namin dahil wala ng maupuan sa loob ng kainan. Maya-maya na nga ay umupo na rin siya sa aming maiksing bangko para kumain sa lamesa namin. Sabi ko raw sa isang kapatid ko na babae habang naghuhugas ako ng kamay bago kumain na “Pwede ba siya makikain sa atin?” “Magugustuhan kaya niya yung pagkaing Pinoy”. Sumagot ang kapatid kong babae at sinabi niya na “Pwede naman siya makisabay at makikain sa atin. Kaya lang baka mag-aagawan sila sa pagkain at mahihiya siya makiagaw. Hindi rin siya makakain ng husto.”

Nang malapit na ako matapos maghugas ng mga kamay ko ay may pumila na babae na naka bistida na sleeveless at kulay itim ang bistida niya. Parang siya yung babae na Hispanic na maghuhugas ng kamay rin ng mga kamay bago siya makisalo sa hapag kainan namin.

Nagising na ako at 7:30 ng umaga na pala ng Sabado. Nagreflect ito sa kisame ng kuarto ko nang oras na yun.