Tag Archives: anak

Podcast Episode: Oras ng Gising sa Umaga

28 Oct
Woman stir-frying over a wood fire as family members prepare vegetables nearby

A joyful family prepares a sizzling meal together inside a warmly lit bamboo kitchen.

Pip: There’s a specific kind of wakefulness that arrives at 1:28 in the morning and refuses to let go — and masmeron writes about exactly that.

Mara: This episode follows one dream, one waking, and the quiet arithmetic of dates that turns out to mean everything. Let’s start with the dream itself.

Oras ng Gising sa Umaga

Pip: The setup here is deceptively simple: a dream about an ordinary morning with a mother, and then the moment of waking that reframes the whole thing.

Mara: The post sets the scene in the kitchen, and the detail is precise: “Nakita ko na may nakasalang sa lutuan na ang panggatong ay kahoy na nagbabaga na uling nito. Kitang kita ko na umuusok yung maliit na kaserola na kung saan lumalabas ng usok nito sa butas ng takip nito dahil wala ng hawakan yung takip nito.”

Pip: What that gives you is a fully inhabited world — the missing handle on the lid, the smoke finding its own way out. This isn’t a vague dream-memory. It’s a kitchen that was real once.

Mara: And the dreamer is moving through it purposefully — opening the lid carefully with a fork’s tine because it’s hot, checking the broth, thinking about coffee for himself and for his mother in the next room.

Pip: Then the dream cuts. Waking at 2:10 in the morning, and that’s where the arithmetic starts — which is either a coincidence or the mind doing what it does with grief.

Mara: The post makes the connection plainly: 1:28 maps to January 28, the date of his mother’s death. 2:10 maps to February 10, his father’s birthday. Two timestamps, two people, one sleepless stretch before dawn.

Pip: The detail about being woken early as a child — before sunrise, by his mother — lands differently once you have those dates. The dream wasn’t just memory. It was also a kind of punctuality.

Mara: And the post ends there, with eyes that won’t close again. No resolution offered, just the fact of the wakefulness and what filled it.


Pip: Grief has its own clock, apparently, and it’s not especially interested in letting you sleep.

Mara: The dates hold the weight here. That’s what stays.

Oras ng Gising sa Umaga

28 Oct

Comic text: MADALING-ARAW SA BARRIO. “Pa’no ba ’to... (sigh)” “Gising na, anak. May kape na.” MADALING-ARAW SA BARRIO.

A mother comforts her sleepy son with coffee as morning begins in their barrio home.

Nang magising ako ng 1:28 ng madaling araw at nakatulog muli ay nanaginip ako. Sa aking panaginip ay kasama ko raw sa bahay ang Nanay ko. Habang siya ay gumagawa ng banig sa sala ay narinig ko ang boses niya at nagsabing “Alas 6 na ng umaga.” Napabalikwas ako ng bangon nang makita sa munting orasan sa sala na totoo nga na alas 6 na ng umaga. Nagtungo agad ako sa kusina namin para mag-almusal. Nakita ko na may nakasalang sa lutuan na ang panggatong ay kahoy na nagbabaga na uling nito. Kitang kita ko na umuusok yung maliit na kaserola na kung saan lumalabas ng usok nito sa butas ng takip nito dahil wala ng hawakan yung takip nito. Kumuha ako ng tinidor na usli ang isang daliri nito sa isang lalagyanan malapit sa lababo.
Dahan dahan kong binuksan ang takip ng kaserola gamit ang daliri ng tinidor dahil mainit ito. Nakita ko na may sabaw yung niluluto na may kamatis na ang amoy at itsura nito ay parang sabaw ng isda pero hindi ko makita ang laman nito dahil sa lapot ng sabaw. Ibinalik at isinara ko na ang takip nito. Pagkatapos, naisip ko na gusto ko na magtimpla ng kape. Inisip ko na magtimpla ako ng kape at timplahan ko na rin ng kape si Nanay na nasa sala.

Naputol ang panaginip ko ng magising na ako ng 2:10 ng umaga. Naalala ko tuloy yung nakagawian noong bata pa ako na ginigising ako ng maaga ng Nanay ko bago sumikat ang araw. Napag-isip isip ko na ang 1:28 ng umaga ay maiuugnay ko sa January 28 na kamatayan ni Nanay at ang 2:10 ay maiuugnay ko rin sa February 10 na kapanganakan ni Tatay. Nabantayan ko na ang buong madaling araw at hindi na ako makatulog kahit na pinipilit kong ipikit ang aking mga mata dahil sa panaginip ko.

White Trash Bags

14 Oct

Overflowing dumpster labeled Waste Management on a neighborhood street

An overflowing city dumpster sits along a lively neighborhood street lined with local shops.

Dahil napagod ang aking mga mata sa paggawa ng mga assignments ko ay natulog ako ng maaga kagabi mga bandang alas 7:30.  Sa himbing ng aking pagtulog ay nanaginip ako na kasama ko si Nanay. Isang umaga habang naglalakad kami ay may nakita akong isang malaking kariton na punong puno ng mga puting plastic na pakiwari ko ay mga trash bags ito. Nakahimpil ito sa gilid ng kalsada na walang dumadaang mga sasakyan at wala ring taong dumadaan dito. Napatigil ako sa tapat nito at ako ay umakyat sa tuktok ng kariton. Si nanay ay naiwan sa ibaba. Nakita ko na maraming mga puting plastics. Kinakalkal ko daw ito pero wala along makitang totoong basura sa loob ng plastic dahil wala itong mga lamang. Patuloy akong nagkakalkal hanggang makaabot ako sa bandang dulo ng kariton na ang kabuuan ng buong kariton ay natatakpan ng mga lukot pero malilinis na puting plastics. Nang pinawi ko ang mga puting plastics sa ibabaw ay nakakita ako ng mga bagong mga bagay tulad ng dalawang (2) wallet na sarado pa at iba pang mga gamit sa bahay. Tuwang tuwa daw kami umuwi ni Nanay sa bahay dahil marami kaming bitbit na puting plastics na may laman na napulot namin sa kariton na walang nagmamay-ari. Pagdating ko sa bahay ay unti-unti ko inilabas isa-isa ang mga laman ng puting plastic bags. Napag-alaman ko na may tatlong (3) maliliit na walis na pawang yari sa tambo at ibat-iba ang sukat nito. Ibinuka ko pa nga yung maliliit na walis dahil mga nakatiklop ito ng para bang mga payong na nakasarado. Natuwa daw daw Ako sa tatlong (3) walis tambo dahil sobrang liit nila at ibat-ibang sukat pa. Nilagay ko day ito sa isang sisidlan kasama pa ang ibang mga gamit na natagpuan ko sa malaki at mahabang kariton na punong-puno ng malilinis at lukot na puting plastic na basurahan sa ibabaw nito.

Kalaunan ay nagising na ako ng alas 3:11 ng madaling araw na nakita ko sa kisame na kung saan bumungad ang ilaw ng orasan na nasa tabi ng kama ko.

Para sa Dakilang Nanay

16 Oct

Hangarin ko po na mabigyan kayo ng kaginhawaan

Adhikain ko po na kayo ay matulungan

Pinasasalamatan ko po ang iyong pagigigng huwarang ina

Pinagbubunyi ko po ang inyong kadakilaan

Yaman kong taglay ang mga payo po ninyo at pangaral.

Butihing ina ko na walang katulad

Ipinagmamalaki ko po kayo sa buong mundo

Responsableng nanay na hindi matutumbasan

Tama at tuwid lagi ang pinaninindigan at katwiran

Handa ninyo pong harapin ang mga unos sa buhay

Di po kayo sumusuko sa anumang balakid na nararanasan.

Alamat po kayo ng isang lahing Pilipino na makasaysayan

Dakilang ina ko na sadyang mapagmahal, masipag, maunawain at makatarungan

Kaya sampu ng inyo pong pamilya at lahat ng mga nagmamahal sa inyo

Kami po ay buong puso at wagas na nagpapasalamat po sa inyo, Nanay

sa inyo pong kadakilaan bilang isang mabuting ina sa aming lahat.